home paardendag Van slachtpaard naar Grand Prix.

Van slachtpaard naar Grand Prix.

Het paard O'Neill van Carmen Grondsma is op 17 juni 1996 als Obatsa geboren bij de familie Ananias in Nietap. O'Neill stamt af van de hengst Caritas en zijn moeder Abatsa is een stermerrie van de hengst Roemer en daarachter zit dan Majoor.
Als veulentje liep hij bovenaan tijdens de centrale keuring in Tolbert. De heer Oosterhuis uit Tolbert heeft O'Neill toen gekocht voor de hengstenopfok. Toen O'Neill 2 1/2 jaar oud was bleek dat hij met een stokmaat van 1.58 te klein was gebleven . Daarom heeft de heer Oosterhuis hem toen laten castreren en in 1999 verkocht aan de familie van Minnen.
Het paard was met het zadelmak maken erg braaf maar speels. Het paard kon onverwachts een vrolijke bokpartij krijgen, om vervolgens weer keurig zijn werk te hervatten.
O'Neill was vroeger al erg ondernemend en bijna nergens bang voor. Omdat het zo'n enorme "knuffelbeer " is , kun je moeilijk boos op hem zijn. Hij heeft haast een "menselijk "karakter !

Op 9 september 2000 is O'Neill op ongelukkige wijze in de sloot terecht gekomen in zijn weiland. Hij moest er door de brandweer uit worden getakeld. Tijdens het eruit halen heeft O'Neill zijn linkervoorbeen opengehaald aan een stoeptegel die in de slootwal verstopt zat. Hierdoor onstond er een groot gat aan de achterkant van zijn voorbeen. De oppervlakkige buigpees is toen voor 7/8 gescheurd. Daarnaast was er een trauma van het beenvlies van de binnenste griffelbeentje . In eerste instantie is O'Neill in Emmeloord behandeld. Het advies was toen laat O,Neill maar inslapen..... wordt niks meer !
De familie. Van Minnen heeft toen besloten om O'Neill toch een kans te geven. Zij hebben hem weer mee naar huis genomen . De vervolgbehandelingen zijn door gespecialiseerd paardenveearts Siebren Boerma in Garyp gedaan. Daarnaast moest O'Neill ook door de fysiotherapeut Weijers behandeld worden omdat zijn spieren nogal gekneusd waren door het optakelen van de brandweer. Al met al zijn ze ruim een jaar bezig geweest met hem. In het begin moesten meerdere malen per dag de verbanden verschoond worden.
Zijn been werd nauwkeurig in de gaten gehouden door Siebren Boerma. Gaandeweg heelde de wond. Het frappante was dat het paard alle behandelingen rustig onderging , alsof hij wist dat het voor zijn eigen beste wil was. O'Neill mocht na een jaar weer voorzichtig onder het zadel voor de staptraining.Hij was niet meer kreupel, en de wond was genezen. Het was alleen de vraag of er bindweefselvorming was ontstaan bij het griffelbeentje. Omdat O'Neill toen weer zuiver liep hebben ze dit niet meer laten controleren. Hij bleek alleen erg speels en bokte telkens vrolijk zijn berijdster van zijn rug. Dus een revalidatie in stap was niet echt mogelijk.

Aangezien de dochter geen tijd meer had om te rijden in verband met haar studie, hebben ze toen maar besloten om O'Neill gewoon in de wei te laten lopen. In oktober 2001 is O'Neill voor slachtgeld verkocht aan Engbert Beute, die een paard zocht voor de recreatie . Toevallig reed Engbert Beute langs het huis van Carmen met O'Neill op de trailer. Hij stopte even bij haar om te vragen of zij zijn paard ook een weekje kon doorrijden. Carmen hoorde hem nog zeggen...dit paard heeft een nare blessure gehad maar rustige buitenritjes af en toe kan je er wel mee maken.!!!!

Toen O'Neill van de trailer af kwam was het net een teddybeer. Heel dicht in vacht. Zodoende kon je het litteken niet echt zien. Het viel haar meteen op dat het paard heel zuiver stapte, en in draf beschikte hij over enorm veel tact,schwung en afdruk. Zij begreep toen nog niet waarom het paard alleen geschikt was voor af en toe een buitenritje. Nadat Carmen een keer op hem gereden had was zij meteen verkocht . Omdat O'Neill zo dicht in zijn vacht zat heeft zij hem geschoren en schrok erg van het litteken op zijn been. Het was erg dik en vervormd vanwege littekenweefsel. Maar ondanks dat been liep O'Neill erg tactmatig.

De vader van Carmen was ook helemaal weg van O'Neill, en hij besloot om het paard opnieuw te laten nakijken door Siebren Boerma. In november 2001 zijn er weer foto's en echo's gemaakt van het been. Na afloop sprak Siebren Boerma de legendarische woorden: “Hier is een wonder gebeurd !!!” Er was totaal geen bindweefselvorming ontstaan en de oppervlakkige buigpees was keurig aangegroeid. Hij adviseerde Carmen om een lichte training te starten en na 3 maanden weer terug te komen voor controle. De vader van Carmen heeft toen besloten om O'Neill te kopen van Engbert Beute. Hij heeft er 1100 gulden voor betaald.
Na de eerste controle bleek dat het been dunner was geworden, en er was alleen maar verbetering te zien. Na de tweede controle mocht de belasting weer worden verzwaard, en in oktober 2002 hoefde O'Neill niet meer terug te komen. Inmiddels was Carmen de training onder begeleiding van Nico van Stigt al voorzichtig aan het opbouwen op het Duitse systeem. Ook Nico was heel enthousiast over de vorderingen van het paard en de bereidheid om te werken.

O'Neil liep in 2003 zijn eerste Z -1 wedstrijd en binnen een jaar had hij 14 winstpunten in de klasse Z-2. Omdat Carmen reeds bij Coby van Baalen trainde met haar andere paarden, heeft zij het paard in 2005 ook eens meegenomen.
Samen met Coby van Baalen heeft Carmen besloten om O"Neill door te trainen naar de lichte tour. Op 15 augustus 2008 in Heiloo heeft O'Neill 61,63% gescoord in de Prix st. George. Momenteel zijn het paard en Carmen Grondsma bezig met de voorbereiding voor de Grand Prix. O'Neill heeft veel aanleg voor de piaffe en passage. Hij heeft altijd zin om te werken, en niks is hem te veel.

Coby van Baalen heeft speciaal voor deze gelegenheid in Uithuizen de kür geschreven voor O'Neill zijn demonstratie. Carmen hoop nog veel rijplezier met hem te beleven en zoals je misschien wel begrijpt gaat O'Neill nooit bij haar weg.....