Dressuur.
Dressuur is het paard gymnastisch te ontwikkelen door systematisch te trainen. Door gebruik te maken van de natuurlijke gangen en houding, zal het paard door de juiste training zich verder gaan ontwikkelen, elastischer en sterker worden en in evenwicht gaan lopen.
Ontspanning is daarbij erg belangrijk en zonder ontspanning bereik je niets.
Basis.
De basis van de dressuur kan onderverdeeld worden in de volgende begrippen:
Aanleuning is het onvoorwaardelijk aannemen van het bit, waarbij geen weerstand of spanning optreedt, dat wil zeggen met een volledige ontspanning.
Hoe kan je een goede aanleuning ontwikkelen? Een voorwaartse drang is een eerste vereiste. Als een paard voorwaarts gaat zal deze de ruiterhand op gaan zoeken. Van belang is dat de ruiterhand ontspannen is en niet terugwerkt. Een terugwerkende hand is een “grove” fout, die veelvuldig voorkomt.
De basisdressuur wordt verdeeld in verschillende klassen n.l.:
Het aardige van een kür op muziek is het feit, dat deze proef niet alleen is weggelegd voor de wereldtop, maar vrijwel op alle niveaus gereden kan worden. Ondanks dat de kür ook wel “de vrije proef op muziek” wordt genoemd, moet de term “vrij” in dit verband niet al te letterlijk genomen worden en dient toch aan een aantal voorwaarden en regel worden voldaan.
Alle verplichte oefeningen dienen in de proef te zijn verwerkt. De volgorde ervan is vrij.
De choreografie moet zodanig worden ingericht, dat alle getoonde oefeningen ook door een jury daadwerkelijk kunnen worden beoordeeld. Voor zover de voorgeschreven tijd niet wordt overschreden, staat het de deelnemers vrij om niet-verplichte oefeningen te laten zien op voorwaarde dat deze de moeilijkheidsgraad van het gevraagde niveau niet te boven gaan.
De kür dient uiteraard op muziek te worden gereden. De keuze van deze muziek staat vrij, maar is wel van belang. Het gaat niet om het rijden met muziek, wel om het rijden op muziek. Bij de keuze dient men rekening te houden met de toegankelijkheid van de muziek voor zowel een jury als het publiek (hiermee worden o.a. bedoeld dat een duidelijke link moet worden gelegd tussen het thema van een kür en de hiervoor gekozen muziek in samenhang met b.v. de leeftijd van de deelnemen, type paard etc.).
De speciale voordelen van een kür, zowel voor de deelnemer als voor het publiek en voor de jury kunnen als volgt worden samengevat:
• De kwaliteiten van het paard kunnen ten volle benut worden benut. De deelnemer kan de mogelijkheden die worden geboden in de kür optimaal uitbuiten;
• Verplichte onderdelen mogen worden herhaald, maar komen na drie keer niet in meer in aanmerking voor een technische waardering, maar uitsluitend voor de algemene indruk (hoeden voor herhalingen tot vervelens toe);
• De “grijze zone” is min of meer verdwenen, zodat de punten in de technische waardering algemeen hoger uitvallen dan bij de klassieke proeven zonder muziek;
Een mislukt onderdeel kan worden herhaald, waardoor een eerder laag cijfer kan worden gecompenseerd
